ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี

Fri, 09 Dec 2005 16:43:27 GMT

สอบแล้วอ่ะช่วงนี้ แต่ไม่มีอารมณ์จะอ่านหนังสือเลย ไม่รู้เป็นไง จะสอบแต่ละทีก็ยังงี้ทุกที   วันนี้สอบแลปเทคโนด้วยแหละ ก็คงผ่านไปได้ด้วยดีมั้ง

เข้าเรื่องดีกว่า เคยสังเกตกันมั้ยว่าทำไมเดี๋ยวนี้คนมันไม่ค่อยจะมีระเบียบวินัยเอาซะเล้ย ดูอย่างห้องเรียน กะอีแค่โทรศัพท์มือถือนี่ปิดกันไม่เป็นรึไง บางคนโทรศัพท์ดังในห้องเรียนยังไม่พอนะ เสือกรับแล้วคุยอีก ไอ้คนเหล่านี้เขาเอาจิตสำนึกไปซ่อนไว้ที่ไหนกันหมดเหรอ ความเกรงจงเกรงใจกันนี่ไม่มีเลย ขนาดเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย เรายังรู้สึกผิดแทนเลย

เคยมีอยู่ครั้งนึงสอบที่คณะ คือขออธิบายอย่างนึงว่า มันสอบหลาย ๆ ชั้นปีรวมกันไง แล้วทีนี้สอบ ๆ อยู่ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา รู้มั้ยครับ ว่าโทรศัพท์มันดังมาจากไหน กองกระเป๋า แล้วลองคิดดูนะ มันอยู่ที่กระเป๋าใช่มะ ซึ่งเวลานั้นสอบอยู่ ถ้าเราเป็นเจ้าของเราจะรู้สึกผิดมั้ย ต้องรีบไปขอ อาจารย์ไปปิดใช่มะ แต่ไอ้นี่เปล่าเลย แม่งปล่อยให้ดังยังงั้นแหละไปเรื่อย ๆ ยกแรกผ่านไป (ที่เรียกเป็นยกนี่เพราะว่ามันดังติดต่อกันนานหลายครั้ง) เราก็คิดว่าจะหมดแล้ว หารู้ไม่ คนโทรคงมีธุระสำคัญประมาณว่าคงโทรมาบอกเรื่องแม่ตายอะไรประมาณเนี่ย โทรมาใหม่ยกที่สองเอาอีก คราวนี้อาจารย์ก็พูดบอกว่าโทรศัพท์ใครให้ออกมาปิด ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไงครับ

แต่ไม่ใช่กับไอ้นี่ ไอ้นี่มันไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย มันยังนั่งมุ่งมั่นกับการทำข้อสอบต่อไปอย่างไม่สนใจสภาพแวดล้อมภายนอกรอบตัวมัน อาจารย์ย้ำอีกครั้งก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง   น่าเสียดายที่อาจารย์ที่คุม เป็นอาจารย์ที่ไม่ค่อยจะอะไรกะใครเท่าไหร่ ถ้าเป็นคนอื่นนะ ไอ้นี่เส็ดไปแล้ว (หรือถ้าเป็นกรูนะ แม่ง จะไปตามหาว่าโทรศัพท์มันอยู่กระเป๋าไหนแล้วยึดไว้เลย จะดูซิว่าไอ้หน้าไหนน่าด้านขนาดนี้)

แล้วคุณคิดว่าไอ้คนโทรนี่จะหยุดมั้ยครับ มันไม่หยุดไง ยกสี่ ยกห้า และอื่น ๆ ตามมาเป็นระยะ เกือบสิบกว่ารอบ ไอ้หน้าด้านนี่ก็ยังคงด้านไม่รู้ร้อนรู้หนาวต่อไป

สุดท้ายก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นใคร ถ้ารู้ป่านนี้ถีบหน้าหงายไปแล้ว แต่ไม่รู้สิ คุ้นๆ ว่าเสียง ringtone มันฟังดูคุ้น ๆ เนื่องจากไม่กี่วันมานี้ ขณะกะลังเรียนอยู่ ก็อีกเช่นเคย ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาตามมารยาท (เลวๆ) มันฟังดูเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน แต่พึ่งมานึกออกเนี่ยแหละ ก็เอาน่า ลืมไปและว่ามันคือใคร ถ้านึกออกจะไปถามดูว่า ตกลงแม่มันตายรึป่าว

บ่นมาซะยาวแต่ก็อยากจะบอกว่า ไอ้เรื่องปิดมือถือนี่มันน่าจะเป็นสันดานของคนได้แล้วอ่ะ คือเข้าห้องก็น่าจะรู้ตัวแล้วว่าต้องปิดเสียง ไม่ก็ปิดไปเลย มันไม่เคยอายกันบ้างรึไงฮึที่เสียงมือถือดังในห้องเนี่ย (อาจารย์ก็ไม่ค่อยว่า  แต่ก็ว่าอาจารย์ไม่ได้แหละ เพราะมีบางครั้งอาจารย์ว่า แปป ๆ เสียงมันดังขึ้นมาสวนเลย) ไม่รู้จะพูดยังไง

จบแล้ว สำหรับครั้งที่สอง บ่นมากไปหน่อย ค่อย ๆอ่านไปละกัน

หมายเหตุ ไม่เหมาะสำหรับเด็ก เพราะเนื้อหา อาจมีคำหยาบคายอยู่ด้วย

ooQ(^ . ^)Qoo: บุคคลสำคัญของโลก

ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี