วันนี้มาอัพ Space เนื่องจาก มีเพื่อนคนหนึ่ง (อั้มนั่นเอง)  ทักว่า "ทำไมไม่อัพ space"  ก็เลยคิดว่าอือ มาอัพก็ได้ ไม่ได้เข้ามานานแล้วเหมือนกัน  ถ้าถามว่าทำไมไม่อัพ space ก็คงเพราะเด๋วนี้ไม่ได้เข้า MSN เลย แม้แต่ sign in ไป appear offine เหมือนอย่างทุกทีที่ทำ ตอนนี้ก็ทำ (พูดงี้คนอื่นก็รู้หมดดิ เหอะๆ) 

 

งานเยอะเนอะ เด๋วนี้ case clinic นี่เยอะมาก  แต่ก็สนุกดีอ่ะแหละ ทำให้ได้รู้อะไรในสิ่งที่ไม่เคยรู้อีกเยอะ(อันนี้ต้องแปลความหมายเอาเอง)  แล้วก็เห็นอะไรที่เป็นของจริงไม่ใช่แต่ในตำรา  ได้อยู่กลุ่ม อ. เนติ  ซึ่งตอนนี้อาจารย์อยู่ใน mode very very good mood ซึ่งไม่แน่ใจว่าสาเหตุมาจากอะไรกันแน่ แต่ก็ดีเลยแหละ ทำให้บรรยากาศเวลาเรียนไม่เครียด อ.ปล่อยมุขตลอดเวลาเลย  แต่พูดไปก็น่าสงสารคนที่ได้อยู่กลุ่ม อ. ปราโมทย์เนาะ .... เกินบรรยาย

 

วันนี้พอแค่นี้ก่อน  เด๋ววันหลังจะเอาวีดีโอ หลาน 3 ขวบ มาให้ดู  (เพิ่งเห็น function ใหม่)

อารมณ์เสีย........................เก็บไว้

โกรธ..............................เก็บไว้

เสียใจ.............................เก็บไว้

เครียด.............................เก็บไว้

โมโห..............................เก็บไว้

ชอบ...............................เก็บไว้

เกลียด............................เก็บไว้

เหนื่อย............................เก็บไว้

น้อยใจ............................เก็บไว้

เหงา...............................เก็บไว้

เศร้า...............................เก็บไว้

เบื่อ................................เก็บไว้

อิจฉา..............................เก็บไว้

คิดถึง..............................เก็บไว้

.

.

.

.

.

.

.

.

ทนไม่ไหวแล้วโว้ย

ตู้มมมมม....

 

หัวระเบิดตาย ไม่มีใครรู้

... นั่งฟังเพลงแล้วก็คิดถึงเรื่องเก่า ๆ อีกแล้ว  เรื่องที่ทำผิดพลาดไปในอดีต  อยากกลับไปเริ่มใหม่ก็ไม่ได้ 

ได้แต่หลบ แล้วก็ทำเฉยไป... เห้อ...

 

 

วันนี้สอบ Pharmaco 10 เรื่อง อ่าน คืนเดียว + ตอนเช้าอีกหน่อย เห้อ พระเจ้า (แต่จริง ๆ ก็ตั้งใจฟังในห้องอยู่แล้วล่ะน่า) 

ไม่รู้จะบ่นอะไร จริง ๆ ก็มีเรื่องอยากบ่นเยอะแยะ แต่เรียบเรียงไม่ถูก  หรือบางเรื่องก็ขี้เกียจเล่า  รู้ไปก็ไม่มีประโยชน์

 

แต่ช่วงนี้มันเบื่อ ๆ เหนื่อย ๆ กับชีวิต และการงาน  ไหนจะการสอบเนื้อหาปริมาณมหาศาล ที่ยังไม่ได้อ่านเลย แล้วยังมานั่งเล่นเน็ต

 

It's not easy เห้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

 

---

อีกเรื่อง เพราะตอนนี้อยู่ปี  4 แล้ว เลยจะต้องคิดแล้วว่าจบไปจะทำอะไร  ปัญหามันก็มีอยู่ว่า  ชอบ med chem เลยอาจจะเรียนต่อแล้วจบมาคงเป็นอาจารย์  แต่ปัญหามันก็มีอยู่อีกว่า ถ้าเรียนต่อด้านนี้ไปเลย ก็เสียดาย clinic อีก (รักพี่เสียดายน้องจริง ๆ) เพราะอยากจะไปเรียนต่อด้าน clinic เหมือนกัน แล้วจบมาทำงานโรงพยาบาล(ในต่างประเทศ ว้าว ความฝันยิ่งใหญ่)  ซึ่งปัญหาอันนี้มันก็ส่งผลมาถึง ปัญหาในปีหน้าอีกว่า จะเรียน track ไหน ระหว่าง clinic กะ product เห็น อ. บอกว่า ห้ามเลือกข้าม track กันแล้ว ทำไงดี  ทำไงดี ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

วันนี้ก็คุยกะเพื่อน (ไอ้ใหม่) เรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ตามกระแสที่ตอนนี้ทั้งชั้นปีคุยกันถึงเรื่องว่า ปีหน้าจะทำโปรเจคกะภาคอะไร 

   

สำหรับตัวผมเองคงทำ โปรเจค ที่มันเกี่ยวกะ med chem เนี่ยแหละ เพราะถึงแม้จะชอบด้าน clinic เช่นกัน แต่รู้สึกว่า โปรเจค clinic มัน ไม่มีอะไร แล้วถ้าอย่างงั้น แสดงว่าเลือก project เป็น med chem เรียนก็ต้องเรียนสาย product แล้ว ถ้าอย่างงั้น ก็เท่ากับถ้าเรียนต่อ ก็สมควรจะต้องเรียนสายนี้ต่อไป  หรือยังไง  คิดแล้วปวดหัว  เลยบอกกะไอ้ใหม่ไปว่า ก็ให้คิดเอาถึงอนาคตว่า  อยากจบมาแล้วเป็นแบบ อ. โอภา  หรือ อ. เปิ้ล  (เอิ๊กๆ) 

 

คิดไม่ตก  ทำไงดี  เป็นคนคิดล่วงหน้าไม่เป็นด้วย  คิดเป็นวันต่อวัน เห้อ เซ็งชีวิต  เซ็งคน  เซ็งงาน 

I can't stand to fly
I'm not that naive
I'm just out to find
The better part of me

I'm more than a bird:I'm more than a plane
More than some pretty face beside a train
It's not easy to be me

Wish that I could cry
Fall upon my knees
Find a way to lie
About a home I'll never see

It may sound absurd:but don't be naive
Even Heroes have the right to bleed
I may be disturbed:but won't you conceed
Even Heroes have the right to dream
It's not easy to be me

Up, up and away:away from me
It's all right:You can all sleep sound tonight
I'm not crazy:or anything:

I can't stand to fly
I'm not that naive
Men weren't meant to ride
With clouds between their knees

I'm only a man in a silly red sheet
Digging for kryptonite on this one way street
Only a man in a funny red sheet
Looking for special things inside of me

It's not easy to be me.

 

PS. อย่าคิดว่าจะเปลี่ยนแนว โพสต์แต่ เนื้อเพลง ไม่ก็ forward mail นะครับ เพราะไม่ชอบทำอย่างงั้นอยู่แล้ว (มันสิ้นคิดเกินไป)  แต่พอดีว่าเพลงนี้มันโดนใจ โดยเฉพาะตอนนี้ด้วยแล้ว  ฟังแล้วกระแทกใจอย่างแรง เลยเอามาให้ฟังกันถ้าหา url ได้อ่ะนะ  ตอนนี้อ่านเนื้อแล้วก็จินตนาการตามไปก่อนละกัน

           สำหรับใครหลาย ๆ คนที่กำลังมีปัญหากับการพิมพ์สมการ ต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่อง เศษส่วน ใน MS word วันนี้เราขอเสนอ Rapid-Pi 1.51  โปรแกรมที่จะช่วยคุณ ไม่ว่าจะในเรื่องการใส่สมการ  การทำเศษส่วน  การใส่วงเล็บซ้อนวงเล็บ  เครื่องหมาย บวก ลบ คูณ หาร  การยกกำลัง  รวมไปทั้ง limit sum และสัญลักษณ์ต่าง ๆ ทางคณิตศาสตร์  ทำให้คุณไม่ต้องปวดหัวอีกต่อไป  รีบดาว์นโหลดภายใน 10 นาทีนี้ ตามไปที่ Rapid-Pi 1.51  ได้เลย 

 

           อีกเรื่องสำหรับคนที่ปวดเศียรเวียนเกล้ากับการพิมพ์ สัญลักษณ์ X-bar วันนี้เราก็ขอเสนอ http://www.gwinn.us/how-to/x-bar.html  ตามไปดูซะ แล้วคุณจะได้มี รายงานแลป สวย ๆ ไว้อวดเพื่อน ๆ ให้หน้าชื่นตาบาน  เป็นที่อิจฉา และ หมั่นไส้ ไปอีกนาน

เคยเปิดเวปฟังเพลงหลาย ๆ เวป พร้อม  ๆ กันป่ะ (หรือไม่ก็เปิดหลาย ๆ บล็อกที่มันมีเพลงอ่ะ) 

คือว่าตอนนี้กะลังทำอยู่   พอฟังแล้วมันรู้สึกแปลก ๆ ดีเหมือนกัน 

 

ปล.  กะลังจะหาเพลงใหม่ใส่บล็อก เลยต้องเปิดหลายหน้า เด๋วจะไปนอนละ มึนหัวมาก melatonin ถึง peak ละ

     คุณเป็นคนเดินเร็วแค่ไหน? 

     ตัวผมเองเป็นคนเดินเร็วมาก  นอกจากเดินเร็วแล้ว ทุกอย่าง  ทุกการกระทำมันก็จะดูเร็ว  รีบร้อน เร่งรีบไปหมด  ไม่รู้ว่านิสัยอย่างนี้มันเกิดขึ้นตอนไหน  เป็นมาตั้งแต่เมื่อไหร่  

     ทุกวันนี้ผมพยายามที่จะใช้เวลาอยู่กับตัวเอง  ปรับนาฬิกาชีวิตให้ช้าลง  พยายามทำอะไรให้มันช้าลง  เดินให้ช้าลง  เพื่อที่จะพิจารณาสิ่งรอบต้ว  ให้ละเอียดถี่ถ้วนยิ่งขึ้น  มันทำให้คิดได้ว่า  รอบ ๆ ตัวเรายังมีอะไรอีกหลายอย่างที่เราอาจละเลยไป  ไม่ได้ใส่ใจ  ในเวลาที่เราทำตัวเร่งรีบ  เราจะมองผ่านมันไป  ไม่เห็นคุณค่าของมัน

 

     จำไว้ว่า  ช้าช้าได้พร้าเล่มงาม   (สุภาษิต ไม่มีการใช้ไม้ยมก)

 

ปล.  ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไร  อัพแต่เรื่องอะไรก็ไม่รุ

      วันนี้ถือเป็นวันดีอีกวันหนึ่งเพราะว่า เป็นวันที่กลับบ้านเร็ว  มีเวลามานั่งอัพบล็อค  และยิ่งไปกว่านั้นวันนี้ยังเป็นวันปล่อยผีอีกด้วย  หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับ quiz lab. techno. ที่อ. ถามอีกอย่างแต่ดันไปตอบอีกอย่าง (ถาม Ostwald แต่กระผมไปตอบเรื่อง Stromer) เห้อ ทำไปได้  และนอกจากนั้นวันนี้ก็รายงาน PBL เสร็จเรียบร้อยแล้วด้วย  ก็เป็นไปตามคาด "เวลาเธอพูดเนี่ย ฉันรู้สึกเหนื่อยแทน"  เป็นคำพูดของ อ. เปิ้ลนั่นเอง  เนื่องจากว่า ไอ้เรามันพูดเป็นห้วง ๆ พูดเร็วเกินด้วย (ยังดีที่ป้าแตงนั่งอยู่ข้างหน้า คอยบอกให้พูดช้า ๆ อยู่เป็นระยะ ๆ )  ดังนั้นวันนี้จึงเป็นวันดี ที่จะมานั่งอัพบล็อคนั่นเอง หุหุ...

     

      เรื่องในวันนี้ก็อยากจะอืม... เรียกว่า  กระตุ้นเตือนหลาย ๆ คนละกัน  คือ คุณเคยสังเกตกันมั้ยว่า ชีวิตของคนเราเนี่ยมันขึ้นกับการเลือก ขึ้นกับการตัดสินใจจริง ๆ เลือกผิดชีวิตก็จบ  แล้วเมื่อเราเลือกอย่างนึง ก็ต้องยอมเสียอีกอย่างนึง (หรืออาจจะหลายอย่างด้วย)  ที่มาพูดเนี่ยเพราะ ช่วงนี้ชีวิตมีการเลือกเยอะแยะมาก  ทำให้ผมต้องพลาดโอกาสอะไรหลาย ๆ อย่างไป  แต่อย่างไรก็ตามผมก็ได้รับประสบการณ์  และโอกาสที่หลาย ๆ คนยากที่จะหาได้ง่าย ๆ

 

      ได้อย่าง ก็ เสียอย่างจริง ๆ แต่เราต้องตัดสินใจให้ได้ว่า สิ่งที่เราได้มานั้นน่ะ คุ้มค่า กับสิ่งที่เราเสียไปหรือไม่ เท่านั้นเอง  สุดท้ายนี้ก็ขอให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน  ดำรงตนอยู่ในความไม่ประมาท  มีสติสัมปะชัญญะ  คิดสิ่งใดเลือกสิ่งใด  ขอให้คิดพิจารณาให้รอบคอบ  .... แค่นี้แหละครับ

ทำอะไรหลาย ๆ อย่างพร้อม ๆ กันมันจะไม่มีสักอย่างที่ได้ดีหรอก  เพราะฉะนั้นอย่าหาอะไรอีกหลายอย่างมาให้ผมทำเลย 

 

ปล. ตอนนี้คะแนนออกมา 3 ตัวแล้ว เพื่อน ๆ เป็นยังไงกันบ้าง

    กลับมาพบกันอีกครั้ง เหอะๆ   ช่วงนี้ทำไมอัพบ่อยจังหว่า  ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน  พอดีตอนนี้กะลังอยู่ในช่วงพักกับการซ้อม present migraine อยู่ ก็เลยแวะเข้ามาดูเสปซ แล้วก็เลยอยากอัพซะงั้น  ฝากถึงคนที่เข้ามาดูก็อย่าลืมอ่าน blog ก่อนหน้าด้วยละกันอันนั้นภูมิใจเสนอมากเลยนะ ใส่รูปให้ดูด้วย 

    ก็มันได้แค่เนี่ย ชีวิตมันก็เป็นอย่างเงี่ยแหละ เอาอะไรมากนักหนาใช่มะ  ใช้ชีวิตอย่างที่เราเป็นเนี่ยแหละ  ไม่ต้องไปอยากที่จะเหมือนใคร  ไม่ต้องฝืนตัวเอง  อยากทำอะไรก็ทำ  นี่แหละชีวิต (กู)

 

หวัดดีทุก ๆ คน  หลังจากกลับบ้านมาก็ เลยมีเรื่องอยากจะมาเล่าให้ฟังกัน 

ก็วันศุกร์ ป๊า แม่มารับกลับบ้าน  แต่ก่อนกลับก็แวะไปงานที่อิมแพคเมืองทองธานีก่อน มันเป็นงาน OTOP อะไรซักอย่าง มีทั้งของกิน ของใช้เพียบ จากทุกจังหวัดทั่วประเทศเลย พอดีแม่อยากไปก็เลยไปด้วย  ก็ให้ภาพเล่าเรื่องละกันนะ       ภาพนูนต่ำ เป็นงานสลักหิน ของจังหวัดไรไม่รุ แต่สวยอ่ะ

 

หวัดดีทุกคน  ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนพอดี  ยังคงไม่หลับไม่นอนอ่ะ  ช่วงนี้ทรมานมาก ๆ เนื่องมาจาก เป็นร้อนใน  คิดว่าทุกคนคงรู้นะว่าร้อนในคืออะไร

....  อืม หวังดีสำหรับคนไม่รู้ ไม่เคยเป็น  ร้อนในมันก็คือ ตุ่มๆ ที่เป็นอยู่ในอาณาบริเวณปากเนี่ยแหละ มันจะเป็นแผลที่แบบว่า เห้อ เจ็บโคด

แต่คนทั่วไปมันก็เป็นแถว ๆ เหงือก ไม่ก็กระพุ้งแก้ม หรือผิวด้านในที่ติดกับฟันอะไรอย่างงี้ใช่มะ  แต่เผอิญ คนที่มันซวย ๆ ก็จะเป็นที่ที่คนอื่นเขาไม่เป็นกันไง

ไอ้เราก็คงซวยเข้าขั้น ดันเป็นแถว ๆ เพดานอ่อน ด้านใน ๆ ใกล้กับลิ้นไก่  อยากบอกว่า เจ็บมากกกกกกก  ขอเรียกร้อนในของผมว่า มิเชลละกัน (ฟังแล้วน่ารัก ไม่ค่อยเจ็บ)  กินอะไรก็เจ็บ กลืนอะไรก็ไม่ได้  กลืนน้ำลายเฉย ๆ ยังเจ็บเลย ซวยฉิบเป๋ง (แต่คงน้อยกว่าไอ้คนที่มันเป็นตรงลิ้นไก่แหละ) 

    ความจริงแล้วก่อนหน้านี้ ญาติ ๆ ของมิเชล ก็เคยมาเยี่ยมเยียนผมแล้ว 2 ราย แต่ตอนนั้น ไมเคิล กะ เจฟฟรี่ ไม่ได้ร้ายแรงเหมือนมิเชล  เพราะอยู่แค่บริเวณรอบปาก  ไม่ได้อยู่ลึกเข้าไปข้างในเหมือนกับมิเชล  ทุกวันนี้ ก็ได้แต่ตั้งตารอว่า เมื่อไหร่ มิเชลจะอำลาผมไปสักที  ทุก ๆ ช่วยเป็นกำลังใจให้มิเชลหาทางกลับบ้านถูกด้วยนะ (กด M เว้นวรรค 1 พิมพ์ข้อความให้กำลังใจมิเชลได้) 

    พอแค่นี้ก่อนละกัน  ต้องพักผ่อนให้เพียงพอซะละ เด๋ว มิเชลจะเรียกปู่ย่าตายายมันมาอยู่ในปากผมเพิ่มขึ้นอีก  แค่นี้ก็จะตายละ วัน ๆ กินได้แต่ก๊วยเตี๋ยวเด็ก 

 

รูปมิเชล

 

ปล.  space แบบใหม่ งง ๆ ขอเวลาศึกษาหน่อย

    ได้ว่างแล้วแหละ ถึงแม้จะไม่ว่างแบบเต็มขั้นก็เหอะ รู้สึกดีเหมือนกัน ไม่มีอะไรมาพันธนาการ  ไม่มีคำว่า Dead line อีกแล้ว  พอว่างขึ้นมาก็เลยมีเวลามานั่งคิด  ประกอบกับมีโอกาสได้ใช้เวลาส่วนตัว จริง ๆ สักที ก็เลย นั่งคิด นั่งบ้าอะไรไปเรื่อยเปื่อย  อืม นี่แหละที่ต้องการ

ภาษาไทย กด 1

      อยากบอกว่าไม่ได้อัพมาเป็นชาติแล้ว แต่ที่วันนี้มาอัพได้เนื่องจาก ไปอ่านของคนอื่นมา(ไอ้มะพร้าว) เลยอยากอัพบ้าง

 

       ระยะเวลาที่ไม่ได้อัพสเปซนั้น อยากบอกว่า มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย ทั้งสนุก ตื่นเต้น เศร้า เบื่อ แต่แน่นอนที่สุดเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมานั้น มันเหนื่อย และยุ่งจนไม่รู้ว่าสามารถผ่านเวลาตรงนั้นมาได้ยังไง

      

       วันนี้เพิ่งสอบ Biopharm. เส็ด (เอ่อ ชื่อเต็ม ๆ ก็คือ Biopharmaceutic & Pharmacokinetic) เนื้อหามันเกี่ยวกับ ว่า ยาที่เข้าไปในร่างกายเรานั้น มันจะต้องผ่านอะไรบ้าง ถึงจะไปออกฤทธิ์ได้ ประมาณนั้นแหละ อืม วันนี้ก็ถือว่าผ่านไปได้ด้วยดีเลย  แต่ยังเหลืออีก สามวิชา บวกแลปอีกหนึ่ง กลัวอ่านไม่ทันจิง ๆ (แล้วทำไมมึงยังมานั่งอัพสเปซ) 

 

       สอบเส็ดแล้วจะมาอัพเพิ่มละกัน เกี่ยวกับที่ไปอินโดฯ  หนุกมากกกกกกกกกก (ทำไมคนเรามันเบื่อง่ายยังงี้วะ ตอนแรกกะจะเขียน เรื่องที่ไปค่ายสะเอียบให้จบ  นี่เพิ่งได้แค่เริ่มเอง จะไปเรื่องใหม่อีกละ  อืมม ช่างมัน)

 

       First, I want to inform that I didn't update my space for a long long time. until this day, I look up someone space (ma-praw, my junior) so that inspire me (oh!!) to write this. 

       During the passing time from the last update till now, It's many things happened. joyful, exciting, upset, boring hmm and of course, It's full of tired, busy and don't know how can I pass that time??

       Today, just finish the Biopharm. exam (Biopharmaceutic & Pharmacokinetic) the subject that study about  what obstuction that drug hv to face when they enter our body before it reach their effect hmm like that. ah today I can do it well but it's 3 subjects + 1 lab. left huhhh afraid that I can't read in time (but why u still writing this!!)

       Ok. If the exam is finished, I'll update my space again ah about APPS in Indonesia, yep it's very funnnn.

(ah why I've short interesting in doing anything haha. in stead of continuing the "Sa-eab Camp", I'll write the next story haha.)

 

ป.ล. ที่มีเวอร์ชัน อังกฤษด้วยเนี่ยเด๋วจะหาว่าตอแหล  เอิ๊ก ๆ เพื่อนต่างชาติ เยอะเว้ย.... (ไม่ต้องตีหน้าลาวใส่)

---